زه د ناروې په یوه کوچني ښار کې اوسم. دلته د ځوانانو لپاره ځینې فعالیتونه شته لکه فوټبال کلب، سوینګ حوض او یو کوچنی کتابتون. خو زما په نظر، ډېر نور شیان هم په کار دي. لومړی، زمونږ سیمه کې د ځوانانو لپاره فرهنګي مرکز نشته چې هلته موسیقي زده کړي یا هنري فعالیتونه ترسره کړي. دویم، ژمي کې هېڅ تفریح نشته ځکه چې بهر ډېر سوړ وي. زما په نظر، ځوانان باید خپل غږ د ښاروالۍ غونډو کې اوچت کړي. هم کولی شو چې آنلاین نظرپوښتنې جوړې کړو او ښاروالۍ ته یې ورسوو. که ځوانان یو ځای شي او خپلې غوښتنې ولیکي، اغېز یې ډېر وي.

دا بحث ډېر مهم دی او زه غواړم خپل نظر هم ووایم. د لومړي کس سره زه یوې برخې ته موافق یم. ریښتیا ده چې ماشومانو او ځوانانو ته د لوبو ځای ته اړتیا ده. او دا چې میندې او پلرونه خپل ماشومان نږدې ځای ته بوځي، ډېره ښه خبره ده. خو باید ومنو چې چاپېریال هم مهم دی. د دویم کس نظر ماته ډېر خوښ شو. هغه ټکی چې مشرانو ته دا ځنګل د تازه هوا لپاره مهم دی، باید جدي ونیسو. دوی نشي کولی بل ځای ته لاړ شي. د دریم کس نظر تر ټولو عادلانه دی. هغه وایي چې باید دواړه خواوې واورو او ټول سره غونډه وکړو. زه هم ورسره موافق یم. زما وړاندیز دا دی چې فوټبال ډګر بل مناسب ځای ته ولېږدول شي چې ځنګل هم وساتل شي. که چېرې بل ځای نه وي، نو یوازې د ځنګل یوه کوچنۍ برخه وکارول شي او پاتې ونې وساتل شي.

درنې سجاد منصوري ته! سلامونه! زما نوم لیلا دی او زه ناروې کې اوسم. زه د هنر ډېره مینه واله یم او غواړم چې تاسو ته ولیکم. له ماشومتوب راهیسې زه نقاشي کوم. رنګونه او شکلونه ماته خوشالي راکوي. غواړم چې د زده کړو وروسته هنري برخه کې کار وکړم، شاید ګرافیک ډیزاین یا نقاشي. ستاسو هنري آثار ما ته ډېر خوښ دي ځکه چې رنګونه ژوندي دي او افغاني کلتور پکې ښکاره دی. ستاسو عکسونو کې احساسات لیدل کېږي چې زما زړه ته نږدې دي. درې پوښتنې لرم: لومړی، تاسو الهام له کومه ځایه اخلئ؟ آیا طبیعت، خلک یا خاطرې؟ دویم، ستاسو لپاره تر ټولو سخته برخه د هنر په کار کې کومه ده؟ دریم، ځوانو هنرمندانو ته څه نصیحت لرئ چې دا لاره غوره کوي؟ ستاسو ځواب ته تمه لرم! په درناوي، لیلا

نن سبا ناروې کې زده کوونکي ناروېژي، انګلیسي او ځینې وخت نورې بهرنۍ ژبې زده کوي. دا بحث مهم دی چې آیا باید ماشومان لا دمخه بې شمېرې ژبې زده کړي یا نه. زه لومړی د ژبو د زده کولو ګټې بیانوم. ساینسپوهان ثابته کړې چې ماشومان چې ډېرې ژبې زده کوي، ذهن یې ډېر فعال وي. دوی د فکر کولو، د ستونزو حل کولو او تمرکز کولو ښه وړتیا لري. هم ژبه زده کول مونږ د نورو کلتورونو سره آشنا کوي او زمونږ نړیز لید پراخوي. بله ګټه دا ده چې هر ماشوم چې ډېرې ژبې زده کوي، راتلونکي کې د کار د موندلو ښه چانسونه لري. نن سبا نړیوال بازار غواړي چې کارکوونکي بېلابېلې ژبې پوه شي. نو ژبه د پانګونې په څېر ده. خو له بلې خوا، ځینې کسان دې ته مخالف دي. دوی وایي چې ماشومان باید لومړی خپله مورنۍ ژبه ښه زده کړي بیا نورو ته لاړ شي. که ډېرې ژبې یو ځای زده کړي، ممکن ده چې هېڅ یوه یې ښه زده نشي. دا خبره هم پرته له حقیقت نه ده ځکه چې ځینې ماشومان فشار احساسوي. بل دلیل دا دی چې د ښوونځي وخت محدود دی. که ډېرې ژبې زده کړو، نور مضامین لکه ریاضي، ساینس او هنر ته وخت کم پاتې کېږي. باید تعادل وساتو. زما شخصي نظر دا دی چې ماشومان باید لومړی خپله مورنۍ ژبه او ناروېژي ښه زده کړي. بیا د لسم ټولګي نه وروسته کولی شي نورې ژبې هم زده کړي. خو که کوم ماشوم د ژبو زده کولو استعداد لري او خوشحاله دی، باید تشویق شي. تر ټولو مهمه خبره دا ده چې ژبه زده کول باید د خوند سره وي نه د فشار سره. که ماشومان خوشاله وي، نو هرڅه زده کولی شي.