| # | Riktig påstand | Begrunnelse |
|---|---|---|
| 1 | Kolonihager finnes som små, grønne paradiser midt i byområder, hvor folk kan slappe av, dyrke grønnsaker, plukke frukt og komme nærmere naturen. | Teksten sier: «maliliit na luntiang paraiso kung saan maaaring makapagpahinga ang mga tao, magtanim ng gulay, mamitas ng prutas at mapalapit sa kalikasan – sa mismong gitna ng lungsod» (små grønne paradiser der folk kan hvile, plante grønnsaker, plukke frukt og komme nær naturen -- midt i byen). |
| 2 | Kolonihager er områder delt inn i små tomter med hytter og hager, hvor leietakerne forvalter fellesskapet og følger regler om stell. | Teksten sier: «isang lugar na nahahati sa maliliit na lupa kung saan ang bawat lupa ay may maliit na kubo at sariling hardin» (et sted delt inn i små tomter med en liten hytte og egen hage), og at leietakere administrerer sammen med regler om stell og dugnad. |
| 3 | Da kolonihager kom til Norge for over 100 år siden, ga de vanlige borgere mulighet til å dyrke sin egen mat, noe som var særlig viktig i krigstider. | Teksten sier: «dumating sa Norway mahigit 100 taon na ang nakalipas» (kom til Norge for over 100 år siden) og at det ga vanlige folk mulighet til å dyrke egen mat. I krigsperioder ble hagene enda viktigere: «Sa panahon ng mga digmaan at kakulangan ng pagkain, naging mas mahalaga ang mga harding ito.» |
| 4 | Kolonihagen på Rodeløkka i Oslo ble etablert i 1907 på en tidligere søppelplass. | Teksten sier: «Sa Oslo ay itinayo ito noong 1907 sa Rodeløkka na dating tambakan ng basura!» (I Oslo ble den bygget i 1907 på Rodeløkka som tidligere var en søppelplass). Den første kolonihagen i Norge var i Halden i 1896, ikke i Oslo. |
| 5 | Det finnes rundt 2 000 kolonitomter i flere store byer i Norge, og mange av dem ligger i Oslo. | Teksten sier: «humigit-kumulang dalawang libong kolonyal na parsela sa buong Norway sa 22 kolonihager ng bansa. Karamihan sa mga ito ay nasa Oslo» (omtrent 2 000 koloniparseller i hele Norge i 22 kolonihager, de fleste i Oslo), samt nevner Trondheim, Stavanger, Kristiansand og Drammen. |
| # | Påstand | Svar | Begrunnelse |
|---|---|---|---|
| 1 | Filippinere selv sier ofte at det er få språk på Filippinene, men i leksikon står det at det er langt flere språk. | Riktig | Teksten sier: «madalas sabihin na iilan lang ang mga wika sa Pilipinas ngunit maraming mga diyalekto» (de sier ofte at det er få språk men mange dialekter), mens leksikon oppgir 90-171 språk. |
| 2 | Filippinere kaller ofte sitt eget språk for en dialekt, og dette skyldes historisk påvirkning under 400 år som koloni. | Riktig | Teksten sier at dette startet «sa panahong sinakop ng mga Amerikano at Kastila ang Pilipinas sa loob ng apatnaraang taon» (under 400 års kolonisering av amerikanere og spanjoler). Koloniherrene kalte språkene «dialekter» og dette ble vanlig blant filippinere. |
| 3 | De amerikanske og spanske kolonistene kartla og dokumenterte alle lokale språk og kalte dem bare «dialekter». | Feil | Teksten sier det motsatte: «Hindi sila nagpakita ng interes na matutunan o i-kartograpo ang mga katutubong wika» (de viste ingen interesse for å lære eller kartlegge de innfødte språkene). De kartla altså IKKE språkene. |
| 4 | I dag snakkes det 110 språk på Filippinene ifølge Consuelo Paz. | Feil | Paz sier det er 105 språk, med mulighet for at det er 110 fordi 5 språk ikke er avklart om de er språk eller dialekter: «mayroong 105 na wika ... at posibleng ito ay 110». Hun sier ikke at det er 110, men at det er 105 (muligens 110). |
| 5 | Angela snakker fem språk flytende. | Feil | Angela kan Cebuano, Filipino, Ingles og Ilocano (snakker/kan), og hun forstår Bikolano (nakakaintindi). Hun snakker altså fire språk og forstår et femte -- hun snakker ikke alle fem flytende. |
| 6 | Metoden som amerikanske misjonærer brukte for å klassifisere språkene, er den samme som brukes i dag. | Feil | Teksten sier: «gumamit ng ibang paraan ng pag-uuri kaysa sa karaniwan ngayon» (brukte en annen klassifiseringsmetode enn det som er vanlig i dag). |
| 7 | Filipino undervises som obligatorisk fag og er basert på det største språket, tagalog. | Riktig | Teksten sier: «Ang wikang Filipino ay batay sa pinakamalaking wika na Tagalog at ito naman ay obligadong itinuturo sa mga paaralan bilang asignatura» (Filipino er basert på det største språket tagalog og undervises obligatorisk som fag). |
Hoy! Kumusta ka? Gusto kong sabihin sa iyo na nagpasya akong bawasan ang oras ko sa cellphone. Napansin ko kasi na halos buong araw ako nakatingin sa screen at sumasakit na ang ulo ko. Bukod pa roon, hindi na ako nakakatulog nang maayos dahil lagi akong nag-scroll hanggang hatinggabi.
Mula ngayon, lilimitahan ko ang paggamit ng cellphone sa dalawang oras lang bawat araw. Sa halip, gagamitin ko ang oras para mag-ehersisyo, magbasa ng mga libro at matutong magluto ng bagong mga pagkain.
Alam mo, mas masaya siguro kung sabay tayong gagawin ito! Samahan mo ako sa isang linggo na may limitadong screen time. Puwede tayong mag-jogging tuwing umaga. Ano sa palagay mo?
Paksa: Reklamo tungkol sa aming kuwarto
Magandang gabi po,
Sumulat po kami dahil hindi kami nasisiyahan sa aming kuwarto sa inyong hotel. Dumating po kami noong Lunes at ngayon ay Miyerkules na ng gabi, pero maraming problema pa rin ang hindi naayos.
Una, nang dumating kami noong Lunes, marumi ang aming kuwarto. May mga mantsa sa kama at hindi malinis ang banyo. Tinawagan namin ang front desk pero walang sumasagot dahil wala palang resepsyon.
Pangalawa, sira ang aircon sa aming kuwarto. Napakainit sa loob lalo na sa gabi at hindi kami makatulog nang maayos. Sumulat kami ng e-mail noong Martes pero wala kaming natanggap na sagot.
Pangatlo, ang tubig sa shower ay madalas na malamig. Walang mainit na tubig lalo na sa umaga. Bukod pa rito, ang Wi-Fi ay napakabagal at madalas na nawawala ang koneksyon.
Humihingi po kami na maayos ang lahat ng problemang ito bukas ng umaga. Kung hindi, humihiling kami ng diskuwento o refund para sa mga araw na hindi namin nagamit nang maayos ang mga pasilidad.
Umaasa po kami sa mabilis na aksyon ninyo.
Salamat po.
Ang aking kapitbahayan ay nasa isang maliit na bayan sa labas ng Oslo. Hindi ito isang malaking lungsod, pero hindi rin ito probinsya -- nasa gitna ito ng dalawa. Ang aming lugar ay napapalibutan ng mga puno at malapit sa isang magandang lawa kung saan madalas akong naglalakad.
Ang pinakanatatangi sa aming lugar ay ang amoy ng sariwang hangin tuwing umaga, lalo na sa tag-araw kapag namumulaklak ang mga halaman sa paligid. Naririnig ko rin ang mga ibon na kumakanta tuwing nagigising ako. May isang matandang lalaki sa aming kalsada na palaging naglalakad kasama ang kanyang aso tuwing umaga. Palagi siyang nakangiti at bumabati sa lahat.
Tuwing naglalakad ako sa aming lugar, nakakaramdam ako ng kapayapaan at kaligayahan. Malayo ito sa ingay at stress ng lungsod kaya nakakarelaks talaga.
Kung may isang bagay na gusto kong idagdag sa aming lugar, ito ay isang maliit na cafe o bakery kung saan maaaring magkita-kita ang mga kapitbahay. Sa ngayon kasi, walang ganitong lugar na malapit sa amin at kailangan pa naming pumunta sa sentro ng bayan. Makakatulong ito upang mas magkakilala pa ang mga tao sa aming komunidad.